Łódź, jak opisywał ją Reymont, była miastem, które przyciągało ludzi. Była miastem pracy, ale i miastem pieniędzy. Przeżyć mogli tylko najsilniejsi, najbardziej bezwzględni, dbający o swój wyłącznie interes.

W XX wieku powieść Władysława Reymonta doczekała się ekranizacji. W 1974 roku Andrzej Wajda nakręcił film pod tym samym tytułem. W filmie, obok ludzi, bohaterami uczynił pałac i fabrykę. Wykorzystał, w tym celu, kompleks fabryczny Izraela Poznańskiego (dzisiejszą Manufakturę). Wajda zobrazował rozwój i konflikty kapitalistycznej Łodzi XIX wieku. W rytmie wystukiwanym przez uderzenia krosien, w narastającym szumie pracujących maszyn, rozgrywa się historia ostrych rywalizacji społecznych tamtej epoki i drapieżnej walki o pieniądz.

Jednak to właśnie XIX wiek był czasem świetności i rozwoju miasta, które bogaciło się w mieszkańców, różnorodne budowle – od kamienic, osiedli robotniczych, poprzez kompleksy fabryczne, na pałacach kończąc. Były to czasy ogromnego rozwoju przemysłu, głównie włókienniczego. W końcu, były to czasy, w których na wspólnej ziemi, przyszło żyć, porozumiewać się i współpracować ludziom różnych kultur.

Dynamiczny rozwój miasta został przerwany przez I i II wojną światową. Później nastąpiły czasy komunizmu, kiedy to Łódź niszczała z dnia na dzień. Stała się miastem szarym, brudnym i smutnym.

Zmiany, jakie nastąpiły w 1989 r w Polsce spowodowały rozpad rynku państw z kręgu zgrupowanego wokół dawnego Związku Radzieckiego, który był jednocześnie głównym rynkiem dla krajów z Europy Środkowo Wschodniej. Łódź straciła swych odbiorców wyrobów włókienniczych na Wschodzie, wiele z funkcjonujących jeszcze zakładów, trzeba było zamknąć. Nastąpił upadek rodzimego przemysłu.

Jednak ostatnie lata pokazały, że Łódź potrafi się odrodzić, potrafi być miejscem interesującym, potrafi przyciągać turystów, jak i coraz liczniej inwestorów z całego świata. Dzięki temu, miasto pięknieje. Coraz więcej w nim międzynarodowych imprez, coraz więcej odnowionych budynków i zagospodarowanego terenu. Przykładem takiego odnowionego miejsca, które na nowo zostało zagospodarowane, a jednocześnie jest jedną z największych inwestycji w Polsce jest Manufaktura – przykład największej rewitalizacji w Europie. Kompleks fabryczny pokazany w „Ziemi obiecanej” Wajdy, znów zaczyna tętnić życiem… Znów wszystkimi drogami ciągną doń ludzie, jak w powieści Reymonta… Znów, by wspólnie żyć i tworzyć, spotykają się tu ludzie różnych narodowości i kultur…