Izrael Poznański budując swój pałac zapragnął mieć w nim wszystko, co najlepsze. Był na tyle bogaty, iż wymyślił, że w jednym z pokoi wyłoży podłogę złotymi rublami. Miał jednak problem z wizerunkiem cara. Jego podobizna mogła być albo ułożona głową do dołu albo też trzeba by było po niej deptać. Poznański zwrócił się więc do samego cara z pytaniem jaką wersje wybiera. Odpowiedź od cara przyszła błyskawicznie:
- Oczywiście panie Izraelu, nie widzę przeciwwskazań, ale proszę owe ruble ułożyć „na sztorc”. Ostatecznie Poznański zrezygnował z pomysłu.

 

Pewnego dnia u Poznańskiego zjawił się architekt i zapytał:

- Panie Izraelu, w jakim stylu chciałby pan mieć wykonany pałac?

- Jak to, w jakim? W każdym, przecież stać mnie na wszystkie! – wykrzyknął Poznański.